مشخصات کیت
100تست در هر کیت
آنالیت : Prolactin
حجم نمونه : 20 µL
نوع نمونه : Serum
تعداد تست : 100
Prolactin
سنجش کمی Prolactin در نمونه سرم به روش ساندویچ تک مرحلهای.

برای بزرگنمایی، نشانگر را روی تصویر حرکت دهید.
100تست در هر کیت
آنالیت : Prolactin
حجم نمونه : 20 µL
نوع نمونه : Serum
تعداد تست : 100
درباره Prolactin: پرولاکتین (PRL) یک هورمون پپتیدی است که عمدتاً توسط سلولهای لاکتوتروف هیپوفیز قدامی ترشح شده و در تنظیم عملکرد غدد پستانی و محور تولیدمثل نقش دارد. افزایش غیرطبیعی PRL با مهار محور هیپوتالاموس–هیپوفیز–گناد میتواند موجب اختلال عملکرد گنادی و باروری شود. غلظت این هورمون در دوران بارداری بهطور فیزیولوژیک افزایش یافته و در رشد پستان و آمادهسازی برای شیردهی مؤثر است. اندازهگیری PRL در ارزیابی هایپرپرولاکتینمی، اختلالات تولیدمثل و عملکرد هیپوفیز و نیز پایش بیماران مبتلا به پرولاکتینوما کاربرد دارد.
کاربرد اصلی : اندازهگیری سطح سرمی پرولاکتین در تشخیص و پایش هایپرپرولاکتینمی و اختلالات عملکرد هیپوفیز و تولیدمثل، از جمله ارزیابی و پیگیری بیماران مبتلا به پرولاکتینوما.
نکته تفسیری : افزایش سطح PRL میتواند با بارداری، شیردهی، استرس، برخی داروها و اختلالات هیپوفیزی مرتبط باشد؛ بنابراین تفسیر نتیجه باید با توجه به شرایط بالینی بیمار انجام شود.
روش سنجش : ایمونواسی کمیلومینسانس به روش ساندویچ تک مرحلهای .
تعداد کالیبراتور : 6 ویال
نوع کالیبراتور : محلول
نوع نمونه : سرم
حجم کالیبراتور : 1.0 ml
تعداد ریجنت : محلول میکروپارتیکل(R1 ) ، رقیقکننده نمونه(R3)، آنزیم کونژوگه (R4) .
Normal Range : مردان , 4-15.2 ng/mL زنان 4.79-23.2 ng/mL
0.1 ng/mL : LOD (حد تشخیص)
Measure Range : ng/mL 200-1
اثر هوک :
اثر هوک در غلظتهای بالای PRL، با افزودن پرولاکتین به سرم انسانی، تا غلظت 10,000 ng/mL مورد بررسی قرار گرفت. سنجش PRL در این نمونه، غلظتی بالاتر از محدوده قابل سنجش توسط تست را نشان داد، که نشان دهنده عدم وجود اثر هوک است.
پروتکل :
. مواد مصرفی را کنترل کنید.
قبل از انجام تست، از کافی بودن حجم مواد مصرفی موجود مطمئن شوید.
جهت کسب اطلاعات بیشتر به دفترچه راهنمای دستگاه مراجعه کنید.
2. کیت را بارگذاری کنید.
بارکد روی پک معرف را برای به دست آوردن پارامترهای مورد نیاز تست، به صورت اتوماتیک خوانش کنید.
اگر بارکد خوانا نباشد یا به هر دلیلی خوانده نشود، می توانید به صورت دستی بارکد را وارد کنید.
جهت کسب اطلاعات بیشتر به دفترچه راهنمای دستگاه مراجعه کنید.
روش انجام تست:
تیوب یا کاپ حاوی نمونه را در رک نمونه ها قرار دهید. برای هر تست 20 میکرولیتر نمونه لازم است. اما با در نظر گرفتن ظرف نمونه و 150 میکرولیتر حجم system dead، می توانید حداقل حجم مورد نیاز نمونه را با مراجعه به دفترچه راهنمای دستگاه محاسبه نمایید.
رک نمونه ها را در دستگاه قرار دهید و اطلاعات نمونه ها را در نرم افزار مربوطه وارد کنید.
برای شروع تست اجرا یا Run را انتخاب کنید، اتوآنالایزر به طور خودکار آزمایشات را به ترتیب مراحل زیر پیش می برد:
-انتقال نمونه ها به جایگاه تنظیم شده.
-قرار گیری RVها یا ظرف های واکنش در فرایند پردازش.
-برداشت نمونه و ریخته شدن آن در RV.
-اضافه شدن محلول میکروپارتیکل ها ، دایلوئنت اختصاصی و آنزیم کونژوگه به RV.
-میکس، انکوبه و شستشوی محلول واکنش.
-اضافه شدن سوبسترای کمی لومینسانس.
-سنجش نور ساطع شده از واکنش کمی لومینسانس برای محاسبه غلظت PRLموجود در نمونه.
-دور انداختن RVهای استفاده شده.
تست دارای یک مرحله واش و انکوباسیون 15 دقیقه ایی هست .
ماکروپرولاکتین :
ماکروپرولاکتین (Macroprolactin) نوعی از هورمون پرولاکتین است که به دلیل اندازه مولکولی بزرگتر، با پرولاکتین معمولی تفاوت دارد. اهمیت آن بیشتر در تفسیر نتایج آزمایش پرولاکتین (PRL) است. ماکروپرولاکتین معمولاً از اتصال پرولاکتین به یک آنتیبادی، اغلب از نوع IgG، تشکیل میشود. این کمپلکس وزن مولکولی بالاتری دارد و به دلیل دسترسی کمتر به بافتها، معمولاً فعالیت زیستی کمتری نسبت به پرولاکتین مونومری دارد.
تداخلات :
رسوبات و جامدات معلق در نمونهها ممکن است با نتایج تست تداخل ایجاد کنند و باید توسط سانتریفیوژ حذف شوند. قبل از سانتریفیوژ، مطمئن شوید که تشکیل لخته کاملاً صورت گرفته است. در برخی نمونهها، بخصوص در بیمارانی که داروهای ضد انعقاد خون یا داروهای ترومبولیتیک دریافت میکنند، ممکن است زمان لخته شدن افزایش یابد. اگر نمونه قبل از لخته شدن سانتریفیوژ شود، فیبرین موجود در نمونه ممکن است باعث ایجاد نتایج کاذب گردد. قبل از استفاده مطمئن شوید که نمونهها فاسد نشده باشند.
آنتی بادی های هتروفیل و فاکتورهای روماتوئید ممکن است در نتایج تداخل ایجاد کنند. آنتی بادی های هتروفیل در سرم انسانی می توانند با معرف ایمونوگلوبولین واکنش دهند و در واکنش های ایمنی سنجی باعث ایجاد تداخل شوند. بیمارانی که در ارتباط با حيوانات يا محصولات سرمی آنها هستند، مستعد اين تداخل می باشند و ممکن است ناهنجاري در نتایج آزمایشات آنها مشاهده شود. جهت تشخیص این تداخلات اطلاعات بیشتری مورد نیاز خواهد بود و این نوع نمونه ها جهت بررسی با این روش مناسب نیستند
در روش کمی لومینسانس، که کیت پرولاکتین از سیستم بیوتین–استرپتاویدین استفاده کند، بیوتین آزاد موجود در سرم بیمار میتواند باعث نتایج کاذب می گردد.